Sarah

"Het zat diep. Het is diep. Het leeft diep"

Ik wil zo veel maar ik probeer te veel. Ik wil nog meer maar het is te veel. Ik wil toch meer maar het is genoeg.
Tot ik niet meer wil, want het was te weinig

Ongelooflijk dat ik geloofde dat het beste nog moest komen
Net als wachten op een trein, die allang is gekomen
En toch bleef ik wachten
Vol met hopen, gevuld met dromen
Gewikkeld in plannen

Die ik uiteindelijk nooit tijdig zou bolwerken.

In mijn leven is er te veel de mist in gegaan. Ik ben ondergedompeld geweest in de wolken, maar voortgekomen uit de gloren
Der is teveel op mijn kap gestort geweest
Alsof de calamiteiten besloten op mijn ‘perfecte wereld’ te landen.
Ik ben gecrasht
Ik werd veranderd
Was het een geluk dat er niemand met mij de vlucht wou nemen?

Mijn dromen werden bedrog
Mijn vertrouwen is tot de bodem uitgemolken
Gereduceerd tot het minieme, ging ik van een niemand naar een niets.

Het zat diep. Het is diep. Het leeft diep
Ik wees vaak naar hem maar ik wist:
het was ik zelf.

Ik heb leugens gefabriceerd, in de hoop ze ooit waar te maken.
Zo berekend, zo getekend
Ik wou gewoon een unieke straal in mijn leven
Die niet kon breken.
Een spot die niet zou dimmen
Een leven dat niet zou lijden
Een kind dat niet moest presteren
Een vrouw dat niet moest plooien
Een dag dat niet moest verduisteren
Een verlangen dat verzadigd kan worden

Ik wil zo veel maar ik probeer te veel
Ik wil nog meer maar het is te veel
Ik wil toch meer maar het is genoeg
Tot ik niet meer wil, want het was te weinig

Een spot die niet zou dimmen.
Een leven dat niet zou lijden.
Een kind dat niet moest presteren.